Avanta stories nr. 6: Een onrustige nacht in Brits-Columbia

De Avanta story van deelnemer Geeske:

Op dag 4 van onze reis door Canada en Amerika zochten we tussen Golden en Edgewater (Brits-Columbia) een slaapplaats voor de nacht.

Het was al aan de late kant, maar toch gingen we proberen om bij mensen thuis of in de tuin te slapen. Het ‘wat-te-doen-bij-het-vinden-van-een-slaapplaats-bij-de-lokale-bevolking-protocol’ werd geraadpleegd en na even zoeken vonden we een geschikte woning. Twee mensen gingen toestemming vragen terwijl de rest van de groep in de auto geduldig afwachtte. Wat een spanning dat met zich meebrengt is niet te beschrijven. Zou het wel of niet lukken?

Eindelijk kwamen ze terug en natuurlijk deden ze net alsof het niet doorging. Maar al snel reden drie auto’s het erf op en kon het uitpakken beginnen.

Later bleek dat meneer en mevrouw net naar bed wilden gaan en mevrouw haar kunstgebit al uit had gedaan. Ze durfde daarom niet naar de deur te komen… 

Muggenplaag
We mochten onze tenten opslaan achterin de tuin op een groot grasveld rond de moestuin. Het gras was heerlijk zacht en we konden bijna niet kiezen wat nu het beste plekje was.

We waren alleen niet de enige (tijdelijke) bewoners van de tuin… een legioen muggen bivakkeerde tussen de tomaten en komkommers. Alle bestrijdingsmiddelen werden uit de tas getrokken: van klamboepet tot anti-muggenspray. Iedereen maakte maar wat graag gebruik van dat chemische goedje. Niet dat het hielp, want ze staken gewoon door je kleding heen. En dan is het ook nog een hele kunst om je tent op te zetten zonder dat de muggen hem gelijk inpikken.

Nadat alle tenten waren opgezet, was het tijd om te gaan slapen. We zochten tactisch alle benodigde spullen bij elkaar, zodat we voorlopig onze tent niet uit hoefden. Twee reisgenoten kozen deze nacht voor de bus zodat ze even goed door konden slapen en niet werden gestoord door het eventuele geklets van de groep. Dat er elk uur een kilometerslange goederentrein langs denderde, daar kon niemand iets aan doen. Afijn..de laatste muggen werden de tent uitgezet en toen werd het stil in het tentenkamp. Totdat….

Canadese onweersbui
Middenin de nacht schoot de eerste lichtflits door de lucht, snel gevolgd door een angstaanjagende knal. Een Canadese onweersbui!! Stil zat iedereen rechtop in de tent te wachten hoe dit af zou lopen. Bij aankomst leek niets erop dat het weer zó om zou slaan. Na een tijdje leek het ergste voorbijgetrokken en iedereen kon weer rustig adem halen.

Maar toen… een gesuis alsof we onder een waterval lagen, een gekraak, een gedonder….

Het onweer kwam terug, doordat de wolken tussen de bergen cirkelden. Hoe lang zou dit zo doorgaan?

Ineens… tsjak, daar scheurde een boom doormidden. Recht achter onze tenten. Binnen no time stond bijna iedereen naast de tent te bibberen en namen we de schade op. De schrik zat er bij sommigen behoorlijk in, maar gelukkig raakte niemand gewond.

Na een tijdje werd het weer rustiger en zocht iedereen z’n tent weer op. De haringen werden voor de zekerheid nog verder de grond ingetimmerd en zo gingen we weer slapen.

Stinkdier en beer
De volgende ochtend was er niets meer van het noodweer te merken en ook de muggen waren weer terug. De twee reisgenoten in de bus hadden helemaal niets gemerkt van de onrust en hoorden ons verhaal met grote verbazing aan.

Ook het gastvrije echtpaar kwam eens kijken wie er op bezoek waren. Ze vonden het heel bijzonder dat een groep jongeren uit Holland drie weken in tenten ging kamperen. Zelf gaan de Canadezen en Amerikanen met enorme campers op vakantie ;-) 

Marileen liet trots de moestuin zien, terwijl Allan zijn (oude) auto’s showde. Elke dag krijgt het stel bezoek van een stinkdier en één keer in de twee weken wandelt er een beer door de tuin. Pffft… gelukkig hoorden wij dat pas ’s morgens :-)

Na deze enerverende nacht vervolgden we onze reis, maar niet voordat we nog met z’n allen op de foto waren geweest voor de oude, gele, Amerikaanse schoolbus. 

En de muggen?... die troffen we kilometers verder nog in de auto aan!!

Met dank aan Geeske voor deze echte Avanta-story!

Avanta stories nr. 5: Beren, het noorderlicht en een beetje geduld

De Avanta story van deelnemer Matthew: 

Wakker worden met koude tenen, terwijl je toch een paar extra sokken hebt aangetrokken, slaapspullen inpakken, de kou in en het vuurtje van de vorige avond opstoken. Snel even opwarmen, tenten inpakken en daarna havermout en koffie bij het vuur.

Zo begonnen vele ochtenden in het toch wel frisse Alaska. Overdag scheen vaak de zon en was het met de temperatuur goed te doen. Zeker als je ook nog een stevige wandeling ging maken. Dan was het volop genieten van de prachtige natuur en de wilde dieren, zoals elanden en marmotten die we onderweg tegen kwamen. Nog maar niet gesproken over de tientallen vogels die er rondvliegen met als hoogtepunt de Amerikaanse zeearend.

Jagerskamp

v 

We wilden heel graag grizzlyberen zien, maar na anderhalve week was het nog steeds niet raak. We waren al naar Eagle geweest waar een andere Avantagroep grizzlyberen had gezien, maar helaas hadden wij daar geen succes. Onderweg naar Eagle zagen we wel een jager langs de weg. Hij keek net door zijn verrekijker en wij waren nieuwsgierig geworden wat hij zag. Het bleek dat hij twee dagen eerder een eland had geschoten en hij wachtte nu af of er een grizzlybeer zou komen. We raakten aan de praat en hij liet ons zijn revolver en geweer zien. Ook nodigde hij ons uit om een kijkje te nemen in zijn jagerskamp. Daar kregen we een rondleiding en hij vertelde vol trots over al zijn belevenissen. Een bijzondere ervaring.

Pech
We besloten om op berenjacht te gaan in Haines, een bekende berenspotplek. Er loopt daar een rivier waar de zalmen doorheen trekken. De beren komen daar verschillende keren per dag om zich tegoed te doen aan deze lekkere vis. Maar na bijna drie uur wachten in de kou hadden we nog steeds geen beer gezien.

We besloten met de helft van de groep boodschappen te gaan doen en even een wandeling te maken. Ik ging ook mee, met de kans om de beren de missen. Toen we weer terug bij de rest van de groep kwamen, hadden zij inderdaad de beren gezien. We waren erg blij voor hen, maar ondertussen baalde ik wel flink. 

Onbeschrijfelijke ervaring

Later wandelden wij langs de rivier omhoog om even bij het meer te kijken. 

We genoten van het uitzicht over het meer toen ineens George weer voor onze neus stond. De beren waren weer terug en hij was ons met de auto komen halen. Met een vliegende vaart sprongen we de auto in en nog voor de deuren dicht waren was George alweer onderweg naar beneden. Daar aangekomen zagen we aan de overkant een moederbeer met een jong van ongeveer zes maanden. Wat een onbeschrijfelijke ervaring. Voor ongeveer drie kwartier konden we zien hoe moeder vis ving voor haar jong.

Plotseling zagen we aan onze kant van de rivier nog drie beren aankomen. Snel maakten we de oever vrij zodat we niet de weg van de beren blokkeerden. Vanaf de weg konden we zien hoe deze moeder met twee jongen van ongeveer anderhalf jaar langs de rivier struinden. Soms stonden we op minder dan tien meter bij deze grote beren vandaan. We zagen ze vis vangen en rustig eten. Mijn hart klopte af en toe flink in mijn keel, maar het was geweldig! Een dag om nooit meer te vergeten.

Poollicht

De rest van de reis zijn we nog bij verschillende oude mijnwerkersstadjes geweest en hebben we diverse wandelingen gemaakt. We hoopten toch ook wel een keer het noorderlicht te kunnen zien. Regelmatig hadden we een heldere nacht en zetten we om de beurt de wekker om te kijken of we het noorderlicht konden zien.
Op zondagavond, het laatste weekend, zaten we rond het kampvuur te luisteren naar een Bijbelstudie over Gods Schepping. Hoe toepasselijk in zo’n adembenemende omgeving.

Ineens zagen we de lucht verkleuren en totaal onverwacht zagen we toch nog het noorderlicht. We hielden een pauze om daar even van te genieten. We zagen een vage groene rand aan de horizon die heel langzaam bewoog. Een zeer bijzonder fenomeen. Na een half uurtje hebben we de Bijbelstudie weer hervat. Later werd het poollicht weer wat sterker en we zagen een groene boog door de hemel trekken. Het licht werd feller en begon snel te bewegen. Daarbij kwamen ook een aantal roze strepen bij de groene vegen. Ademloos stonden we te kijken terwijl we terugkeken op een geweldige reis naar Alaska en Yukon. 

Bedankt voor deze bijzonder story Matthew! 

>> Wil je ook beren zien? Check deze reis naar Midden - en Noord-Alaska of deze naar Alaska en Yukon. <<

Gezocht: avonturiers pur sang!

Stel je voor: 7 september 2015, ter hoogte van de balierijen 11 en 12 op Schiphol sta je te wachten. Helemaal klaar voor vertrek. Het lijkt wel een expeditie. Stevig gevulde backpack op je rug. Een uitrusting die ertoe doet: warme slaapzak, hakbijl, vishengel, verrekijker, touw, stevige kleding. En in je hand een ticket. Het ticket dat je binnen 24 uur naar de andere kant van de wereld gaat brengen: Anchorage, Alaska. Het land van beren, gletsjers, bergroutes, wandeltrails, eindeloze panorama's, walvissen en wildkamperen met een grote W!

Anchorage, Matanuska Glacier, Wrangel St. Elias National Park, rijden over de Tok Cut-off Highway ('dak van de wereld'), door naar Yukon Territory, varen naar Juneau, het bedwingen van de Dempster Highway, Fairbanks, Denali Park en tot slotte word je dan hopelijk beloond met de Aurora Borealis: het Noorderlicht. Slapen in de wildernis, metershoge kampvuren en alles wat ruikt naar eten zorgvuldig opbergen omdat je anders onaangenaam wordt verrast met een bezoek van een beer bij je tent. Je ontmoet de bevolking: veelal immigranten-bloed, avonturiers van het stoere soort. Gastvrij en aangewezen op zichzelf en de natuur. Ga jij mee 'into the wild'? Boek dan dit 20-daagse avontuur via http://www.avantareizen.nl/reisaanbod/reis:20-dagen-alaska-en-yukon.htm

 

Of stap jij 26 september 2015 in het vliegtuig om een x-aantal uren later op Canadese bodem uit te stappen? Op naar 15 dagen avontuur: varen met de nog enig in dienst zijnde stoomboot over Lake Michagan, we doorkruisen de toendra's, bedwingen de massieve bergketens, reizen een stuk per trein, wandelen door de wildernis en ontmoeten de Inuit en de Indianen. We nemen de backpacks op de rug op en gaan zoek naar die ene mooie plaats om daar de volgende ochtend wakker te worden, eten onze zelf gevangen vis en maken kampvuren van een dusdanige hoogte dat gletsjers spontaan zouden kunnen gaan smelten. 

We rijden richting het noorden totdat de weg ophoudt, we stappen over op een grote truck die ons meeneemt op ijsberen-excursie (Hudson Bay) en proberen vanuit onze kayak het natuurschoon van dichtbij te bekijken. We genieten van the Indian Summer: prachtig nazomerweer en de natuur die zich van een van haar mooiste, kleurigste kanten laat zien. Kortom: 15 dagen vrijbuiteren en avontuur. Stap jij 26 september 2015 op het vliegtuig? Boek hier! 

 
Beide reizen zijn ook als combinatiereis te boeken.

Martijn van Belzen maakte deze reizen al eerder met Avanta. Bekijk zijn schitterende foto's op www.martijnvanbelzen.nl

De favoriete reisbestemming van: reisleider Caroline

Nog meer inspiratie! Na de favoriet van reisleider Arjan, kun je deze keer lezen welk land het meeste indruk op Caroline heeft gemaakt. Een absolute favoriet kiezen; dat kon ze niet. Daarom koos ze voor het meest indrukwekkende land.

Caroline met haar sponsorkindje Dolphley

Mijn favoriete bestemming is: 

'Haïti.'

En dit is de reden: 

'Het land spreekt me aan omdat ik vind dat er een bijzondere veerkracht en positiviteit van de mensen in het land afstraalt. Bij de grens het land in, vanaf de Dominicaanse Republiek, viel me dat gelijk op. En dat terwijl het land inderdaad zo arm is zoals ik van te voren had bedacht en je nog steeds de gevolgen ziet van de zware aardbeving bijna vijf jaar geleden. Er zijn mensen die nog steeds primitief leven in niet meer dan een huisje gemaakt van een Unicef-zeil. Dat maakt al heel veel indruk, maar dan de lach op de gezichten en de passie waarmee ze 'hun oogst' van niet meer dan een bos wortels verkopen...dat kwam bij me binnen! Ik draaide meteen warm voor dit mooie land.' 

Voor de grote kerk in Port-au-Prince. De kerk is volledig verwoest door de aardbeving en zoals zoveel in de stad niet herbouwd i.v.m. geldgebrek

Leven op het platteland. 

Samen met een vrouw die op het land aan het werk was en even gedag wilde zeggen. 

Gestopt bij wat huisjes om even gedag te zeggen. 

Als Avantaganger moet je hier zeker naartoe: 

'Omdat het niet een doorsnee reisland is!!! Maar juist daarom zo prachtig :)! Natuurlijk ook om wat ik hierboven beschreef. En kijk maar naar de foto's, dan snap je me vast!'

Dit mag je niet missen als je hier bent: 

'Wij hebben als groep een schooltje van Woord & Daad bezocht. Ik sponsor zelf een kindje via dit programma en we zijn bij zijn familie thuis geweest; heel bijzonder! Opa, oma, tantes en ooms, neefjes en nichtjes, de moeder en zijn broertje hadden zich allemaal verzameld om ons te ontmoeten.'

Voor Dolphley's huis met zijn hele familie. Het huisje is één kamer groot, de keuken is buiten en de waterput is een half uur lopen.

Onderweg naar la Parc La Visite.

Extra tip!

'Heel mooi is de route naar Parc La Visite, echt een pracht belevenis. Je ziet mensen op het land aan het werk en een soort markt aan de weg. Alles wordt met motoren van de berg af en de berg op gereden. Daarna wordt alles op ezels geladen en op de rug genomen, zodat het verder vervoerd kan worden via de kleine paadjes, naar huizen die verder van de weg gelegen zijn.'

Mooi moment:

'Een anekdote die aangeeft hoe bijzonder de ontmoeting met ons was. ook voor de kinderen, was op het schooltje. Er werd flink in onze armen geknepen. Op de plek van het geknijp wordt het eerst wit en dan rood... heeeeel bijzonder :)! '

Een kaal hoofd is bijzonder... zeker als het ook nog eens een blank hoofd is. 

Mooi openbaar vervoer :-) 

Met z'n allen op de foto bij het schooltje. 

ps. Met dank aan beide Mariekes voor de foto's!

Video: Canada en Alaska met Avanta

Voor een echt stoere bestemming, reis je dit najaar af naar Canada en Alaska. Iedereen die deze reis gemaakt heeft, is euforisch. Niet zo gek ook: de landschappen zijn adembenemend, wilde dieren zoals beren, walvissen en elanden zie je in overvloed en de ruige en unieke cultuur zal je ongetwijfeld verrassen.

Nog niet overtuigd? Kijk dan onderstaande video;-)
(Met dank aan deelnemer Andert voor het aanleveren van de beelden!)

Dit najaar kun je een soortgelijke reis maken met Avanta. En als je oog in oog wilt staan met ijsberen…ook dat is mogelijk! Kies dan voor deze uitbreiding of de extra lange versie. 

Bij de reisbeschrijvingen staan ook links naar eerdere blogposts over deze bestemmingen. 

Canada en de VS in foto's

Deelnemer Gerjan reisde afgelopen zomer met Avanta naar Canada en de VS. Hij trakteerde ons op een mooie fotoserie. Kijk mee!

(En als je er nog nooit geweest bent...misschien een goede bestemming om op je wishlist te plaatsen:-)

De eerste dag. Een wandeling door 'zakenstad' Vancouver. 

De Athabasca falls in Canada.

Uitzicht over het geweldige Lake Louise.

Overnachten bij een Canadese Ranch eigenaar. ’s Avonds met hem liederen gezongen rond het kampvuur en de volgende ochtend zelfs ontbeten bij hem! Dat noem ik een typische Avanta ervaring!

In het eerste weekend hebben we bij Waterton lakes national park gestaan. Ongeveer 10 kilometer van de grens met de VS. Geweldige omgeving.

Maandag zijn we de grens met de VS overgegaan en hebben we door Glacier national park gereden. Het was er druk, maar wel erg mooi! In Glacier national park hebben we de going-to-the-sun road gereden, een van de mooiste autoroutes in de VS.

Avalanche lake in Glacier national park. ’s Middags zijn we alvast een stuk richting Yellowstone wezen rijden, waar we dinsdagavond zijn aangekomen. Onderweg kwamen we een beer tegen.

Hier liepen we richting the grand prismatic spring in Yellowstone.

The grand prismatic spring met zijn geweldige kleuren. Dit komt door bacteriën.

Uitbarsting van de 'old faithful'.

Prachtige kleuren in de landschappen van Yellowstone.

’s Middags hebben we aan Yellowstone lake gezeten. ’s Avonds aan de oostkant van het park geslapen om donderdag nog een keer Yellowstone in te gaan.

Bizons in Yellowstone.

The grand canyon of Yellowstone.

Zondag op het strand gezeten, aan de pacific.

Maandag via deze brug vanuit Astoria de staat Washington ingereden waar we richting Olympic national park gingen.

De volgende dag hebben we de Boeing-fabriek in Everett bezocht en in de middag zijn we Seattle ingegaan.

Uitzicht over Seattle vanuit de columbia tower.

Een steegje met allemaal kauwgom… niet zo heel hygiënisch.

Misschien wel de bekendste viskraam van de VS.

Met als afsluiter een geweldige zonsondergang.

Na Seattle zijn we richting Vancouver gereden waar we begonnen aan onze terugreis naar Nederland toe. Bijna drie weken weggeweest en zo ontzettend veel gezien,  terwijl als je op de kaart kijkt het nog misschien niet eens 1% is van het oppervlak waar Canada en de VS uit bestaat. Wat zijn het twee geweldige en zeer diverse landen!

Bedankt voor deze fotoserie Gerjan!