zaterdag 12 augustus 2017

Three in a row: #3, deelnemer Geeske over Israël

Israël blijft een favoriet bij Avanta. Deelnemer Geeske reisde kort geleden met ons door dit bijzondere land en koos drie vragen uit onze vragenlijst. Dat leverde weer verrassende verhalen op. Enjoy!

De wraplijn (Tip: lees verder om te ontdekken wat dit inhoudt:))

4. Wat was je favoriete excursie tijdens de reis?

Dat was toch wel tijdens ons verblijf in Jeruzalem. We verbleven het weekend in de oude stad en sliepen ’s nachts op het dak van het hostel. Om daar te komen moest je dwars door de smalle steegjes en dan sta je versteld hoe al die mensen uit verschillende culturen zo naast elkaar leven. Je kijkt er je ogen uit!
In die tijd zijn we bij de Heilig Grafkerk (waar minstens 5 verschillende diensten tegelijkertijd gehouden worden en een moslim de sleutel beheert!), de Klaagmuur, in Getsémane, de Maria Magdalenakerk, op de Olijfberg en Yad Vashem geweest.
In het land van discipel Thomas is het echter maar de vraag of al deze heilige plaatsen echt op de juiste plek zijn aangegeven.
Maar wat mij het meest is bijgebleven is de rust en schoonheid in de graftuin! We kregen een rondleiding van een Belgische gids en die vertelde vol passie de geschiedenis vanuit de Bijbel. De bloemen stonden vol in bloei en er hing een ontspannen sfeer…

Bar Mitswa bij de Klaagmuur

In de graftuin



17. Hoe vermaakten jullie je tijdens lange ritten?
Omdat Israël niet zo’n groot land is maakten we over het algemeen geen lange autoritten; desondanks hebben we sommige dagen best wat uurtjes in dat blikke gevaarte gezeten. Ik kan wel zeggen dat we ons prima vermaakt hebben.. en hoe!

Zo reden we door prachtige gebieden (bekend vanuit de Bijbel) en indrukwekkende steden, waarbij we onszelf soms afvroegen hoe we ooit die stad nog uit kwamen.
Al rijdend voerden we diepzinnige gesprekken over ons werk, familie en vooral Avanta-ervaringen! En dan kom je erachter dat de wereld zo klein is dat die ‘vreemde reisgenoten’ dezelfde mensen kennen als jij!

Ondertussen genoten we van chips, water, snoep, appels, yoghurt en alle andere boodschappen; je kon het maar beter gelijk opeten, want dan ontstond er weer wat (been)ruimte voor 5 volwassen personen ; )
In de zwarte auto hanteerde men speciale eetregels: zo werd er alleen gegeten als ook de reisleider zin had in snoep, chips o.i.d. en vooral GEEN mint! Bij het ruiken van de lucht van pepermunt, Mentos® of kauwgom ging de beste man zo gevaarlijk slingeren dat alle passagiers zo snel mogelijk hun mondinhoud naar buiten wierpen.
Maar er waren ook momenten van rust in de auto en dan zongen we Psalmen en andere liederen, gerelateerd aan de bijbehorende plaatsen of we vielen in slaap. Dan zaten sommigen te knikkebollen alsof ze voor de Klaagmuur stonden.

Hoe komen we die stad uit?

De laatste dag reden we van de grens bij Libanon naar het vliegveld in Tel Aviv; we memoreerden over hoe je eerste indruk van de groep was. En dan te bedenken dat dat nog maar 8 dagen geleden was.
Soms waren sommige reisgenoten het stil zitten een beetje zat en dan gaan ze rare dingen uithalen…
Zo hingen ze op een gegeven moment met hun benen uit het dakraam, wat wel een fijn gevoel moet zijn geweest ;-D

Tsja...

Onze blikken vrienden

In de grote stad

Beenruimte vrijmaken door de voedselvoorraad weg te werken
20. Wat was de creatiefste oplossing die jullie vonden voor een probleem tijdens de reis?
Dat was tijdens één van de eerste avonden dat we de barbecue hebben gebruikt. Het avondeten-ritueel ging weer van start en dat hield in: een aantal mensen ontfermen zich over het eten, een ander groepje zet de benodigde tenten op en de rest verzorgt een kampvuur.
In Israël gaat de zon heel snel onder. Daarom begonnen we het ritueel vaak als het nog licht was en aten we zodra het donker werd. 
Op het menu stonden wraps! En die zijn het lekkerst als ze een beetje opgewarmd zijn. Maar ja, hoe doen we dat in de woestijnachtige landstreek der Dode Zee?! De motorkap was geen opwarmoptie en om nu de verwarming van de auto aan te zetten voor die platte koeken was ook absurd.
Dus… we spannen een lijntje bij het kampvuur en hangen ze op zoals je de was ophangt ; )
Sowieso was het elke keer weer een kunst om op een barbecue van zo’n 45cm bij 30cm voor 15 mensen een maaltijd te creëren. Applausje voor jezelf, koks! ;-P


Bedankt voor deze verhalen en de foto's, Geeske!

Wil je ook naar Israël met Avanta? >Dat kan! Klik hier<

vrijdag 7 juli 2017

Wij gaan op reis en nemen mee...

... ontzettend veel! :-D

Vandaag vertrekken de eerste Avantakampeerreizen van zomerseizoen 2017. Acht bussen zijn volgeladen met keukens, eten, een keukeninventaris, tenten, nog meer eten en wat deelnemers. (Een aantal van die bussen verwachten we pas over acht weken weer terug in Nederland!) Dat is een flinke operatie, die al een hele tijd aan de gang is.

Een kijkje in de Avantaschuur, waar Rick alles met militaire precisie georganiseerd heeft:




Na vandaag zijn al die dozen in het midden weg en beginnen we met de inkopen voor de volgende reizen. Voor sommigen is de zomervakantie begonnen, voor het Avantateam nog lang niet!

woensdag 5 juli 2017

reisleidersdag 2017

Een aantal dagen geleden was de jaarlijkse Avanta-reisleidersdag. Anders dan de reisleiderstraining, die bedoeld is om onze nieuwe reisleiders de kneepjes van het vak te leren, is deze bijeenkomst vooral voor de gezelligheid. Vreemd genoeg gingen de gesprekken toch voornamelijk over reizen :-D

De mobiele frietboer was vertraagd en we hadden allemaal HONGER!!!

Wat is het nut van geblinddoekt een tentje opzetten, behalve dat reisleider Rick er veel plezier aan beleeft?
Het geeft inzicht in leiderschapskwaliteiten :-)

Nog zo'n schijnbaar onnodige en onpraktische, maar toch heel zinnige bezigheid

Gezelligheid in de oude schuur
Ontbijt op de traditionele Avanta-manier: samen stapels boterhammen smeren
Oké, toch nog wat tips & tricks, omdat we allemaal graag willen dat de zomerreizen in 2017 weer een groot succes worden!

Aanstaande vrijdag vertrekken de eerste Avantabussen van het zomerseizoen. Je snapt, het is momenteel topdrukte op het Avantakantoor en -terrein. Wij hebben er zin in en wensen alle deelnemers nogmaals een hele goede, onvergetelijk mooie reis!

dinsdag 20 juni 2017

Avanta stories nr. 7: een naamgenootje in Afrika

Over bijzondere ervaringen gesproken! Lees het verhaal van Lianne, die wel iets heel moois meemaakte tijdens haar Avantareis naar Gambia, eerder dit jaar.

Lianne en Liann
"We kregen een rondleiding door het ziekenhuis in Brikama, in Gambia. Via de verloskamers kwamen we op de kraamafdeling. Nou ja, verloskamers; het waren slechts hokjes van 1 bij 1 met een gordijntje ertussen. De pijn van de bevallingen was luid en duidelijk te horen. We liepen gewoon door de ruimte met hoogzwangere vrouwen die midden in de weeën de juiste houding probeerden te vinden. Op de kraamafdeling gingen we met een paar baby's op de foto. Ik raakte in gesprek met een kraamvrouw. Ze was erg lief en flink. Hoe oud haar dochtertje precies was weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat ze zeker nog geen week op deze wereld was.
De moeder vroeg: 'What's your name'? Ik zei: 'Liann'. Toen antwoordde ze: 'Then I call her Liann!' Ze straalde toen ze het zei. Ik ging met haar en mijn kleine naamgenootje op de foto. Toen we afscheid hadden genomen riep ze een reisgenootje dat ze haar dochter Liann had genoemd. Helaas heb ik geen contactgegevens van de moeder. Dit vind ik erg spijtig. Toch ben ik erg blij met deze ervaring en ik kijk nog regelmatig naar de foto's."

Op de kraamafdeling

De kersverse mama, Lianne en baby Liann
Een van de andere baby's op de kraamafdeling
Met dank aan Lianne voor het delen van haar bijzondere verhaal!

woensdag 14 juni 2017

Oman door Avanta-ogen (en een GoPro)

Oman: een verrassend en veelzijdig land in het Midden-Oosten, waar Avanta graag en vaak komt. Irma nam haar GoPro-camera mee en laat ons meegenieten: je kunt de zinderende hitte van de woestijn haast voelen. Het geschommel op een kamelenrug, het zand tussen je tenen, het koele water in een smalle kloof. Je ruikt de geur van specerijen in de souk, van vlees op de grill en van net gevangen vis... Je ziet dat elegant op een kameel stappen een haast onmogelijk iets is, dat Omanitische mannen van een feestje houden en dat je ook met een 4x4 vast kan komen te zitten in het woestijnzand.



Ga het eens met eigen ogen bekijken, bijvoorbeeld in oktober!

dinsdag 6 juni 2017

Three in a row: #2, deelnemer Gerbert over Sri Lanka

De mooiste verhalen krijg je als deelnemers zelf mogen kiezen welke vragen ze willen beantwoorden. Deze keer kiest Gerben er 3 uit onze vragenlijst!


Gerben aan het begin van de Adams peak. "Dit was een soort van zegening die je zou helpen onderweg naar de top. Overigens hielp dit voor mij averechts want ik heb een aantal treden overgeslagen, wat me enkele schaafwonden opleverde..."

3.Waarom heb je gekozen voor deze bestemming?
Na mijn eerste Avantareis in oktober 2016 was het voor mij al snel duidelijk: Dit wil ik vaker doen! En jawel hoor, begin december vond ik het zo langzaamaan wel weer tijd worden om een kijkje te nemen bij de reizen die Avanta op dat moment aanbood. Daar waar ik een baan heb waarbij ik gemakkelijk buiten de normale vakantieperiodes eropuit kan waren er weinig belemmeringen. Na een eerste keer de site door bladeren bleef ik steken op twee reizen, de reis naar Sri Lanka en de reis naar Gambia en Senegal. Uiteindelijk toch voor de eerste gekozen om meerdere redenen. De cultuur en natuur van Sri Lanka trokken me direct aan. De verscheidenheid aan vogels, het altijd groene van het tropische klimaat, de Aziatische olifanten maar ook de hagelwitte stranden met hun wuivende palmbomen; Sri Lanka heeft het allemaal! Qua cultuur en geloof, Boeddhisme en Hindoeïsme, waren eigenlijk twee soorten geloof waar ik nog niet veel van had gezien maar waar ik wel heel benieuwd naar was. Dit alles heeft uiteindelijk mijn keuze bepaald voor Sri Lanka en terugkijkend op de schitterende reis, heb ik hier geen moment spijt van gehad!

Aziatische olifanten in het Udawalawe National Park.



Ook als vogelaar pakte deze reis goed uit voor Gerbert.

4. Wat was je favoriete excursie tijdens de reis?
We hebben zoveel fantastische dingen gedaan en beleefd, maar als ik dan het hoogtepunt moet uitkiezen was dat voor mij toch de safari in het Udawalawe National Park. ’s Ochtends om 5 uur uit bed, snel aankleden en rond 6 uur waren we per jeep onderweg naar de ingang van het natuurpark. We gingen naar dit park vanwege de grote populatie Aziatische olifanten. Nadat ik een aantal jaren terug de Afrikaanse olifant heb mogen spotten in Namibië, heb ik hier voor het eerst de Aziatische olifant gezien! Buiten de olifanten om hebben we ook enorm veel vogels gezien. Van onze ‘kinderboerderijpauw’ tot neushoornvogels toe. En tja, vooral toen we oog in oog kwamen te staan met de laatstgenoemde soort, ging voor mij als echte vogelaar m’n hart een paar slagen harder slaan….  





 

8.    Welke plaats vond je het meest bijzonder?
Eén van de meest bijzondere plaatsen die we bezocht hebben vond ik de Adams Peak. Dit was tegelijkertijd het meest sportieve wat we gedaan hebben tijdens onze reis. De Adams Peak is namelijk een berg van 2243 meter hoog. Om op de top te komen moet je via 6442 traptreden naar boven klimmen! Eerlijkheidshalve moet ik jullie wel meedelen dat ik dit exacte aantal traptreden van internet heb moeten lenen, na het eerste kwartier was ik de tel namelijk al kwijt…
Om terug te komen op de Adams Peak zelf: dit is voor zowel de Boeddhisten, Hindoes als sommige Christenen een heilige plaats. Bovenop de top bevind zich namelijk een tempel waar volgens de Boeddhisten de voetafdruk van Boeddha staat, de Hindoes zeggen dat deze voetafdruk van Shiva is en de Christenen verklaren dat de voetafdruk afkomstig is van Thomas. Op weg naar de top komen we buiten de toeristen dus ook erg veel pelgrims tegen die onderweg zijn naar de betreffende voetafdruk. De leeftijd van deze pelgrims varieert van kinderen die op de rug van vader/moeder meegedragen worden tot de echte ‘ouden van dagen’. Onderweg sprak ik met een man die begin 80 was en deze pelgrimstocht voor de 66e keer liep in zijn leven!
 
De trap naar Adams Peak.



Na de klim, waar we overigens om half 3 ’s nachts aan begonnen, kwamen we rond 5 uur in de ochtend aan op de top. Heel in de verte zagen we de eerste ochtendkleuren opkomen. Het aankomende uur was een uur om nooit te vergeten! Vanaf de top van de berg zagen we hoe de zon langzaam op kwam en steeds meer grip kreeg op de nacht die langzaam verdween. Oranje, rose, rood en geel vermengden zich tot een prachtig schouwspel! Nadat de zon daadwerkelijk doorgebroken was zijn we ook snel weer aan der terugreis naar beneden begonnen om de warmte voor te blijven. De heenweg was al vrij pittig, maar de terugtocht vond ik persoonlijk nog moeilijker. Na de eerste paar honderd treden begonnen je benen te trillen en dit hield niet meer op totdat je volledig uitgerangeerd op een stoel neer kon ploffen. Al met al een zeer bijzondere ervaring die ik alle toekomstige Sri Lanka reizigers kan aanraden!