Avantuur in Armenië

Als je een beetje avontuurlijk bent ingesteld, is er natuurlijk niks mooier dan off road een land verkennen. Of over onverharde weggetjes waar Google geen weet van heeft en die op geen enkele landkaart zijn terug te vinden op weg te gaan naar de volgende onbekende gebeurtenis.
Modderplassen zo groot als het IJsselmeer, een kudde schapen die niet gewend is om de weg te delen, een rivier zonder brug... Reisleider Coen is gek op dit soort zaken en wist het avontuur mooi vast te leggen, zoals dit filmpje overtuigend aantoont!

In het najaar van 2018 hebben we een vergelijkbare reis naar Kirgizië, onder leiding van Coen.

Waarom je met Avanta naar Kirgizië zou moeten gaan

Sinds een paar jaar is Kirgizië een populaire bestemming bij Avantareizigers. Volledig terecht, want dit land is minstens even mooi als Zwitserland en bij lange na niet zo toeristisch. Klinkt goed, toch? Deelnemer Jannemarie ging er dit voorjaar met Avanta naartoe en raadt je aan om hetzelfde te doen!

" Om te beginnen zit je met Avanta nooit vast aan een reisplan. Er is vrijheid om het programma aan te passen en we staan open voor alle mooie dingen die op ons pad komen. Daar geniet ik van! Hier een aantal belevenissen van mijn laatste reis.
In Kyrgyzstan waren we zo ontzettend welkom dat de politie ons 15 meter bij het vliegveld vandaan al staande hield. Na wat gebarentaal en een telefoontje kregen we in gebrekkig Engels een ‘Welcome in Kyrgyzstan’ te horen. Helaas net niet welkom genoeg voor een selfie met hem…
Met drie 4x4’s reden we, dwars door Bishkek, hongerig richting het Ysykköl meer. We wilden onze lunch graag met onze voeten in het water opeten. Reisleider Lisanne scheurde de weg af, een prachtig pad volgend tot het niet meer te volgen was. En ja, toen reden twee auto’s zich vast in de modder. Zeer dankbaar waren we voor de reddende ruiters en hun prachtige ‘Sovjetachtige roestbak’!

Zeventig procent van het Kirgizische landschap bestaat uit bergen. En elk stukje waar je wandelt of doorheen rijdt met de auto is uniek en machtig mooi. De rode rotsen, Seven Bulls bij Jeti-Oguz, Skazka Canyon met alle kleurverschillen, de alpenweiden van Alamedin Gorge en niet te vergeten de sneeuw op de hoogste toppen… De schepping is prachtig!

Paardrijden is écht Kirgizisch. Dus dan ga je dat doen. Twaalf mensen die óf nog nooit paard hebben gereden óf slechte ervaringen hebben daarmee. Wat was de gids blij met onze onervaren groep 😉. Na vier uur lang klimmen in de bergen, door riviertjes, over ijsblokken en tussen rotsen door waren we allemaal volleerd ruiters. Wel waren we enigszins onderkoeld, hadden we pijnlijke spieren en soms zelfs zere knieën. Gelukkig konden we direct gaan genieten van een heerlijke warmwaterbron: een kleine met zwavel gevulde ruimte, met water dat je verwarmt tot op de botten. De echte Avantagangers koelen daarna even af in de rivier die bestaat uit smeltwater.

Mooie slaapplekken zijn gegarandeerd. Een yurt aan de rand van het meer om na een lange dag bij te komen. En een yurt hoog in de bergen die we ’s nachts warm hielden met een houtkacheltje terwijl het buiten vroor. Een tent kun je bijna overal kwijt, ergens aan de rand van een rivier of in de tuin van een guesthouse. Vriendelijke mensen zijn overal te vinden!

Mijn ervaring is dat je er met Avanta van op aan kunt dat je bijzondere ontmoetingen hebt op reis. We zijn bijvoorbeeld op bezoek geweest bij een Nederlands zendingsechtpaar. Mooi om te horen wat voor werk zij mogen doen in dit stukje van Gods Koninkrijk. Mooi om ook even onderdeel te mogen zijn van de internationale kerk in Bishkek. Voor mij echt de meerwaarde van deze reis. Dankzij een goede penningmeester kwamen we goed uit met onze inleg; wat we over hadden hebben we aan het zendingsechtpaar gegeven. Inmiddels hebben ze laten weten dat ze iemand hebben kunnen helpen met een bijdrage aan een nieuwe fiets. Dat is toch ook meerwaarde van reizen, een ander helpen?!"

Met dank aan Jannemarie, voor het overtuigende verhaal :-) De reis die komende zomer naar Kirgizië gaat is al volgeboekt, maar ook in 2019 hopen we deze bestemming weer in ons reisaanbod te hebben.

Leandra over Laos en Vietnam: "Ik raak er niet over uitgepraat!"

Leandra heeft inmiddels al heel wat reizen voor ons geleid. Afgelopen zomer ging ze naar Laos en Vietnam - lees hieronder over haar ervaringen en klik vooral ook even op de foto's om ze groter te zien.

"Vietnam en Laos, landen met fantastische natuur, een gezellige hectiek, zeer kleurrijk en met een uiterst vriendelijke en zeer gastvrije bevolking die je altijd verwelkomt met respect en een bescheiden glimlach.

Afgelopen zomer mocht ik samen met 11 gezellige jongeren afreizen naar Azië; voor ons allen een geweldige ervaring! Er valt zoveel te zien. De authentieke bergvolkeren in hun bijzondere leefomgeving - en aan alle kanten word je omringd door de rijstvelden en hoge bergen die vaak gehuld zijn in flarden mist.

Met de bus zijn we van Sapa (Noord Vietnam) naar Luang Prabang (Laos) gegaan. Een zeg maar avontuurlijke rit met half Azië aan mensen en eten in de bus (en nog wel meer bijzonderheden), over bergweggetjes door de ongerepte jungle en onbekend gebied, een heel avontuur op zich!
Zo zijn we aangekomen in de bijzondere stad Luang Prabang met vele historische gebouwen, waar monniken in oranjegekleurde pijen over straat lopen en gezellige markten zijn met mystieke en welriekende drankjes, verse sapjes, textiel handarbeid... een feest!

Met een tuctuc, met onze privéchauffeur die elke ochtend op ons stond te wachten, zijn we naar de Kuang Si Watervallen gegaan. Via een steil modderig pad zijn we op blote voeten naar boven geklommen. Eenmaal boven aangekomen ben je sprakeloos (nee, niet van de
inspanning ;)), zo een ontzettende mooie plek om heerlijk te relaxen en te genieten!

Onderstaand nog enkele foto’s van de andere activiteiten en bezienswaardigheden, want ik raak er niet over uitgepraat, het was een fan-tas-tische reis!"

Avanta in Indonesië (video)

Indonesië is een exotische bestemming met vele gezichten. Het land bestaat uit maar liefst 14.572 eilanden en natuurlijk zijn er geen twee hetzelfde. Avanta komt er ieder jaar minstens een keer en heeft al heel wat van de eilanden gezien. Onderstaand filmpje is van een reis in 2017, naar de eilanden Bali, Sumbawa en Lombok.



We hopen dezelfde eilanden in 2018 nog een keer te bezoeken.

Armenië en Nagorno Karabach

Hoe kun je ooit een land in een blog beschrijven en daarnaast ook nog eens een land dat geen land is. Dat is haast onmogelijk, maar hier een poging!

Waar denk je aan als je meegaat naar ‘offroad Armenië’? Waar? Wat? En hoe dan? Of juist: Ruig! Wildkamperen! Eerste officiële christelijke land! Genocide van 1915! Nagorno Karabach! Het kwam allemaal terug in onze reis. Een paar hoogtepunten noemen we, maar het beste is natuurlijk om het lekker zelf te gaan beleven! (Maar dat is toch zo bij elke reis?! Al kun je Armenië en Nagorno Karabach nooit meer links laten liggen!)

Offroad Armenië was acht dagen lang een ontdekkingstocht. De een was iets meer voorbereid dan de ander, maar allemaal met hetzelfde doel. Een land (of twee?) ontdekken… en dan niet via de gebaande wegen, maar offroad. Naar de plekken waar je geen toerist tegenkomt en de bevolking vaak ook nog nooit een toerist heeft gezien. Met drie Lada’s 4X4 crossten we erdoor.

De Ararat in de verte

De eerste paar dagen hadden we de Ararat regelmatig in het vizier… (en om het rond te maken sloten we daar ook mee af). De Ararat, het nationale symbool van Armenië, maar liggend in Turkije. Gaaf om met eigen ogen te zien, de berg waar de ark van Noach uiteindelijk op bleef hangen!

De file die we regelmatig hadden! Reizen in Armenië is zeer avontuurlijk, zeker als het offroad is. Maar zelfs op de (snel)weg is het een belevenis. Regelmatig een schaapskudde waar je met de auto doorheen moet sturen, of overstekende koeien. En waar de bestuurders van de 4x4 Lada’s erg gelukkig van werden: waterplassen…! Elke plas werd meester gemaakt en de ooit eens zo mooie witte auto’s werden steeds zwarter ;-)

Even een paar plaatjes om een beeld te geven:

Soms konden we niet verder met de auto en dan was het tijd om te voet verder te gaan. De ene keer naar een oud klooster dat gebouwd was in 600 en al eeuwen gespaard is gebleven in het oorlogsgeweld en de andere keer naar een warmwaterbron waar we in ontspanden...

Eén van onze mooie kampeerplekjes

Halverwege de reis gingen we de grens over. Letterlijk en figuurlijk. Want Nagorno Karabach is niet zomaar een land. Het is niet erkend en naar we later teruglezen, hartstikke rood gekleurd (volgens de reisinformatie). Het ligt allemaal nogal ingewikkeld. Azerbeidzjan vindt dat het bij Azerbeidzjan hoort en Nagorno Karabach vindt zichzelf onafhankelijk en ook iets meer bij Armenië horen. Overal door het land (want zo noem ik het even voor het gemak) staan tanks als een herinnering aan de oorlog die heeft plaatsgevonden tussen 1990-1994. En daarvan is nog veel terug te vinden, zoals de stad Agdam. Daar is door de gevechten niets meer van over dan een spookstad. Bizar om hier te zijn, helemaal omdat er gewoon nog soldaten lopen die het grensgebied in de gaten houden!

Door een gesprek met een inwoner van Nagorno (geen idee hoe zo’n persoon heet), leerden we hoe lastig dit conflict is.

Daarna werd het nog bizarder (geen idee of dat een normaal Nederlands woord is, maar het typeert wel wat er gebeurde). We liepen naar een mooi oud kerkje op de heuveltop, gewoon omdat we er toch waren... maar toen we er bijna waren, werden we besprongen... Ja, echt! Twee militairen sprongen uit een gat in de grond. Bleek die kerk een strategisch punt te zijn om de grens bij Azerbeidzjan te bewaken. En ik weet niet wat uiteindelijk spannender was, de kerk of ernaar toe gebracht te worden onder militaire begeleiding... (Hier hebben we dus helaas geen foto’s van, dus zelf gaan beleven denk ik zo!!)

Gelukkig wel een foto van het kerkje :-)

Picknickplaats op een bijzonder mooi plekje

Kampvuur bij Lake Sevan

 Een enkeling waagde de volgende morgen een duik in het meer. In de hoofdstad sprak ik een vrouw en die vertelde dat geen enkele Armeniër daarin ging zwemmen... Waarom weet ik nog steeds niet, maar ik weet wel dat het voor ons een heerlijk verfrissend bad was! En het klopt, want we hebben naast Avanta-gangers in het meer, alleen maar een kreeftenvisser op het meer gezien!

Op een gegeven moment hadden we geen benzine meer voor in de brander.. En geen een tankstation kon het ons leveren. Er zat maar een ding op: zelf een fornuis maken. De pasta was prima gelukt!

Het letterlijke hoogtepunt, met op de achtergrond weer de Ararat. Ook dit is Armenië, besneeuwde bergtoppen waar je een heerlijke tocht kan maken met de mooiste uitzichten!

Daarna gingen we weer terug naar de bewoonde wereld, maar met de Ararat in onze rug! Op naar Yerevan, de hoofdstad. Na wat cultuur snuiven was het tijd voor iets niet-Avanta’s: een bezoek aan een uitvoering in het Operahuis. Zelfs in onze netste kleding vielen we wel wat op, maar we vierden mee waarom die uitvoering er was: 25 jaar verenigd zijn met de VN.

We hebben tipje van de sluier opgelicht. Maar dat is eigenlijk niet voldoende! Het is onbekend gebied voor velen, maar we dagen je uit... En dan doen wij wat een Armeniër tegen ons zei: "Vertel in Nederland hoe mooi en bijzonder Armenië is, dan verwelkomen wij ze met wie wij zijn!" Dus wij zeggen: GAAN!

Met dank aan Dorianne voor het reisverslag!