klein maar dapper

Nenna Dorothea

Met open armen verwelkomd in de Avanta-familie: Nenna. Haar naam betekent 'dapper' in het Zweeds. Vader Rick en moeder Carlina zijn fervente reizigers. Broer Kjeld is dol op avontuur en zus Noor is een wildebras. Een flinke dosis dapperheid zal haar goed van pas komen!

uitbreiding!

Dit knappe kereltje is vorige week liefdevol verwelkomd in de Avantafamilie. Hij heet Senn Pijl en hij is de zoon van Arnold & Hemma. De vintage VW-bus op zijn geboortekaart doet vermoeden dat hij een avontuurlijke opvoeding in Avanta-stijl gaat krijgen!

Een geboren avonturier

Kjeld, balancerend tussen Israël en Jordanië

Tegenwoordig kan het zomaar gebeuren: je boekt een jongerenreis bij Avanta (20 t/m 36 jr) en wordt op het vertrekpunt in een adem aan de reisleider én zoonlief voorgesteld…! Dit jaar overkwam dat een groep die naar de Baltische staten reisde. De toen 7-jarige Kjeld de Landmeter bleek de jongste deelnemer te zijn. Gelukkig zagen de deelnemers dit als iets wat blijkbaar bij het flexibele karakter van Avanta hoorde, en ze pakten het heel positief op. Degenen die nog twijfelden of dit was wat ze zich bij hun vakantie hadden voorgesteld, werd al snel duidelijk dat dit vrolijke, avontuurlijke gastje hen eerder plezier dan ergernis zou bezorgen.

Voor Kjeld zelf was dit een droom die uitkwam. Al van jongs af aan vroeg hij zijn vader als die een Avanta-reis ging leiden, of hij ook mee mocht. Na vele kampeervakanties (altijd in het wild) en een jaar in Israël te hebben gewoond, was hij er klaar voor. Kjeld komt het beste tot zijn recht in de vrije natuur. Het survivallen zit hem gewoon in het bloed. Hij zoekt actief mee naar een geschikt kampeerplekje en als dat is gevonden hoef je hem niet meer te vertellen wat hij moet doen. Meestal is hij binnen een paar minuten uit het zicht verdwenen, om na een tijdje weer terug te keren met een grote takkenbos achter zich aan slepend. Hij rust niet voor hij een fatsoenlijk vuur heeft aangelegd en als er dan ook nog echt op het vuur gekookt kan worden kan de reis niet meer stuk. Zo zorgde hij ook dagelijks voor thee-van-het-vuur voor zijn medereizigers. Met een van de deelnemers had hij een constructie uitgevonden waar hij een keteltje aan kon hangen, waardoor er in no-time kokend water was. Kjeld hoopt vurig dat er een dag komt waarop hij zelf een vis vangt en die boven zijn eigen aangelegde vuurtje kan roosteren en oppeuzelen. Een tentje opzetten, wildplassen, buiten slapen, een ruige bergtocht… Kjeld draait er zijn hand niet voor om.

De leeftijdgrens bij Avanta is er natuurlijk niet voor niets, maar in dit geval kan er een uitzondering gemaakt worden. Door zijn opvoeding en ervaringen loopt Kjeld op bepaalde gebieden voor op zijn leeftijdgenootjes en kunnen zelfs de volwassen deelnemers nog iets van hem leren!

Geschreven door Carlina de Landmeter-Goedbloed

Souvenirs op de Dam

Ruim dertig jaar reizen, levert bijzondere souvenirs op. Souvenirs met een uniek verhaal of waar een inspirerende ontmoeting aan vooraf ging. In het huis van Ies sr., waar ook het Avantakantoor gevestigd is, vind je tientallen items die herinneren aan al die mooie reizen. Hieronder een greep uit de collectie: 

In de categorie 'meest gebruikte souvenirs' wint deze kruk uit Zimbabwe. Ies kreeg hem van wat dorpelingen die de kruk niet meer hoefden omdat de eigenaar ervan was overleden. Volgens de dorpelingen zat zijn geest er nog in. De overleden eigenaar nam de kruk altijd mee naar de akkers en had er daarom een stevig handvat aan gemaakt. Het is een sterke kruk uit één stuk hout, die vrijwel dagelijks gebruikt wordt. Hij zit heerlijk en doet ook goed dienst als bijzettafel. 

Deze deur kon nog net van het vuur worden gered. Voor de maker ervan was hij namelijk niets meer waard. Hij had zojuist zijn vierde vrouw veroverd en dus moest de oude deur (met daarop zijn eerste drie vrouwen) vervangen worden voor een exemplaar met ook de vierde vrouw erop. Toen Ies de oude deur mee wilde nemen, was dat geen enkel probleem. Hij mocht hem hebben.
De deur komt uit Mali uit het gebied waar de Dogon wonen.

Één van de leukste souvenirs uit de collectie! Dit rondje, gemaakt van lapjes stof, vond Ies op straat in Niger. Meisjes in Afrika leren hiermee om spullen op hun hoofd te dragen. 

Op het vliegveld in Zuid-Afrika werd deze olifantenkop ter bescherming goed ingeseald. Op de Dam zorgde het uitpakken van het souvenir even voor paniek. Tientallen exotische vliegjes hadden zitten knagen in het hout en vlogen alle kanten op toen de olifant uitgepakt werd. Dat is even schrikken in een oud huis dat voor een groot deel uit hout bestaat. Gelukkig stond het Nederlandse klimaat de vliegjes niet aan en waren ze binnen no time allemaal morsdood. 

Ook al afkomstig uit Afrika. Dit spel uit Sierra Leone wordt veel op straat gespeeld. Omdat de spelregels niet precies bekend zijn bij Ies, heeft hij die, net als de naam van het spel zelf bedacht: gromboballes:-) 

Deze stoel komt uit Thailand en staat al 25 jaar op de Dam. Hij kostte destijds 800 gulden. Volgens de verkoper was dat een gulden voor ieder jaar dat de stoel in gebruik is. Daar zou hij best eens gelijk in kunnen hebben want na 25 jaar is er nog geen splinter vanaf. Hij is gemaakt uit één stuk (hard)hout en weegt meer dan 100 kg. Aan de poppen op de leuning kun je de stoel optillen zonder dat ze afbreken. 

Creatief! Deze portemonneetjes komen uit Zambia en zijn gemaakt van een kokosnoot. 

Een schoolschriftje, gevonden op straat in India. 

Dit is keukengerei zoals de slaven in de zoutpannen op Bonaire dat gebruikten. Van de natuur maakten ze dagelijkse gebruiksvoorwerpen zoals deze spatel en garde. 

Deze stamper komt uit Namibië en wordt gebruikt om bijvoorbeeld mais te stampen. Dit is een originele die ook echt gebruikt is. Ies vroeg aan een stampende familie of hij deze mocht kopen en dat vonden ze een geweldig idee.

Allerlei mooie souvenirs bij elkaar waaronder een Ethiopisch bijbeltje dat Ies gekregen heeft. 

Links: Een tas waar men in Ethiopië injera's in vervoert. Injera's zijn een soort pannenkoeken van teffmeel die o.a. in Ethiopië veel worden gegeten.
Rechts: een ketting/versiering uit Papoea New Guinea gemaakt van een schelp. Daaronder een handgemaakt hoesje voor een mobiele telefoon (herkomst onbekend;) 

Een speer uit Papoea New Guinea. 

Dit zijn 'hoofdkussens' uit Afrika.  Gemaakt van hout, dus niet zo comfortabel en zacht als wij ze kennen. Herders in Centraal Afrika gebruiken ze bijvoorbeeld om hun/hoofd nek op te laten rusten tijdens de nacht of om overdag op te zitten. 

Dit rieten diertje werd heel snel door een meisje in elkaar gevlochten toen Ies in Guinee Bissau op een pontje stond te wachten. Knap gemaakt! 

Boven: een gebedsmolen uit Tibet. Bij iedere omwenteling 'slingert het gebed de lucht in.'
Onder: een prachtig mesje waarvan de herkomst onbekend is.

Een gong uit Indonesië. In grote huizen worden deze bijvoorbeeld gebruikt als de maaltijd gaat beginnen. Een klap met de hamer en iedereen weet dat het etenstijd is! 

Heb jij ook een leuk/bijzonder souvenir? We horen het graag! Stuur een mailtje naar avantareizen.blogspot[at]hotmail.com.

"Onbewapend zijn is onze beste verdediging."

Interview met VN-waarnemer en Avanta-reisleider Rick de Landmeter.


Bijna iedere dag is het wel in het nieuws: de vreselijke burgeroorlog in Syrië. Reisleider Rick zit er middenin. Een jaar lang werkt hij voor de VN in Syrië en woont hij samen met zijn gezin in Tiberias.  In dit interview vertelt hij over de complexe strijd in het Midden-Oosten en legt hij uit wat zijn rol is als VN-militair.

Waarom is het nodig dat de VN in Syrië actief is?

De United Nations Truce Supervision Organization (UNTSO) is een in maart 1948 ingestelde organisatie van de Verenigde Naties. UNTSO heeft als taak om de wapenstilstanden in het Midden-Oosten, waar veel landen Israël niet erkennen en al jaren formeel met dat land in oorlog zijn, te handhaven. Na de Yom Kippoer oorlog in 1973 tekenden Israel en Syrie het zogenaamde seperation of forces agreement 1974. Kortweg houdt dit verdrag in dat er een gedemilitariseerde zone werd ingesteld tussen Israel en Syrië. Een bufferzone tussen Israel en Syrië om een direct escalatie te voorkomen. Deze bufferzone valt overigens onder de Syrische autoriteit. Dat betekent dat er wel gewoon Syriërs mogen wonen en werken. De grondslag van deze missie heeft dus niet direct een relatie met de huidige burgeroorlog.  
Hoe kun je jouw functie omschrijven?

 Binnen UNTSO werken ongewapende militaire waarnemers uit 25 verschillende landen. Deze waarnemers inspecteren, observeren, patrouilleren en rapporteren uiteindelijk mogelijke schendingen van het seperation of forces agreement 1974 aan het VN hoofdkwartier in New York. De waarnemers maken gebruik van observatieposten (OP’s) langs de grenzen van de gedemilitariseerde zone. Daarnaast worden er patrouilles gereden. Gezien de veiligheidssituatie in Syrië is het daar op dit moment niet mogelijk om te patrouilleren. Zagen waarnemers voorheen weinig meer dan een schaapherder die nietsvermoedend de verdragsregels schond, nu zijn als gevolg van de burgeroorlog schendingen van het verdrag aan de orde van de dag. Dat betekent echter niet dat onze aanwezigheid minder van belang is. Die zorgt immers voor ‘eyes on the ground’ voor de VN en wij vormen nog steeds een buffer tussen Syrië en Israel.

Bloggers in zomerse sferen

Hemma en Elzi op Sardinië

Wij hebben even blogvrij! We hebben inspiratie opgedaan op Sardinië en zijn over een paar dagen weer terug met nieuwe blogberichten.

Er is er één jarig (en de jarige trakteert)!

Vandaag wordt Avanta 30 jaar!

Avanta-oprichter Ies met een taart om dat te vieren!

Op een verjaardagstaart horen kaarsjes

Mede-eigenaar Daan viert uiteraard ook feest

En de kaarsjes moeten natuurlijk uitgeblazen worden

Wie jarig is, trakteert. Avanta dus ook! Eet een taartje ter ere van de dertigste verjaardag van Avanta en wij nemen de kosten voor onze rekening! Het werkt zo:

- koop een taartje
- maak duidelijk dat het een taartje ter ere van de Avanta-verjaardag is. Wees creatief!*
- upload vóór 10 maart 2013 een foto van (jou en) je taartje op onze facebookpagina. Je mag de foto ook mailen naar onderstaand e-mailadres.
- stuur een mailtje met je rekeningnummer en naam naar: avantareizen(dot)blogspot(at)hotmail.com
- wij storten € 2,50 op je rekening

Iedereen die ooit met Avanta is mee geweest of voor komend jaar een reis heeft geboekt, mag meedoen! Dus snel naar de bakker om een taartje!

* De leukste inzending wordt beloond met een taartenbon.

Plannen voor een wandelreis op 'Hout'

Onze reisleidster Hannah gaat in februari naar Porto Santo en Madeira. Dit zijn haar plannen!

"Na een koude winter is het erg aangenaam om in warmere oorden te kunnen vertoeven. Italie, Spanje of Griekenland zijn voor mij niet nieuw meer, daarom viel de keuze op Madeira. Het heeft een erg fijn klimaat - er overwinteren hier niet voor niks veel gepensioneerde West-Europeanen. Uniek aan Madeira is dat er over heel het eiland irrigatiekanalen (levada’s) lopen. Om deze kanaaltjes te onderhouden lopen er smalle paadjes langs, waarover je de mooiste wandeltochten kunt maken. Door de irrigatie is Madeira overal prachtig groen. Ook heeft Madeira als enige plek in Europa nog laurierbos. Het woord ‘Madeira’ betekent ‘hout’ in het Portugees. Bij de ontdekking van Madeira in de 15e eeuw vond men een prachtig groen eiland. Honderden jaren later is dat nog steeds het geval.. (Tenminste, dat hoop ik met eigen ogen te kunnen zien).

De eerste dag zijn we in Lissabon, daar zullen we een stadswandeling maken, met genoeg cultuur voor de hele reis. Lissabon heeft een erg leuk, overzichtelijk centrum. En wat natuurlijk iedere toerist hier moet doen, zelfs een Avantaganger: de oude tram nemen die van de bovenstad naar beneden rijdt (of andersom). Maar op Madeira zullen we ook cultuur proeven, met name in de hoofdstad Funchal. Natuurlijk gaan we de beroemde Madeirawijn uitproberen en voor degene die ervan houdt: kousenbandvis. Ik geef toe, het beestje ziet er niet heel erg aantrekkelijk uit, maar het is eetbaar en gezond.

Als je naar Madeira gaat, kom je vooral om te (berg)wandelen. Er zijn echt prachtige wandelroutes die ik niet graag links laat liggen. Dus zeer belangrijk voor deze reis zijn je wandelschoenen. Voor de afwisseling staat fietsen op Porto Santo (eiland boven Madeira) in de planning. Porto Santo heeft een heel ander landschap dan Madeira: minder bergen, meer strand. Leuk om beide eilanden te zien en de variatie in landschappen.

Omdat we meestal buiten zullen zijn, kunnen we continue genieten van de prachtige natuur om ons heen. Madeira wordt ook wel het bloemeneiland genoemd. In elk seizoen bloeien en groeien er weer andere bloemen, planten en bomen. In de tijd dat wij gaan, zullen dat mandarijnen, guaves, maracuja’s en andere tropische vruchten zijn. Verder behoort een boottocht over zee ook tot de mogelijkheden, om walvissen en dolfijnen te spotten.

Waar je ook bent, ‘geschiedenis’ is er altijd en overal. Zo ook op Madeira. Wat ikzelf erg leuk vond om te lezen, is over de ontdekking van Madeira. Tenminste, dé ontdekking is een groot woord, want of het verhaal waar is, is een grote vraag. Waar of niet,het is een tragische liefdesgeschiedenis… In het kort: De Schotse zeeman Robert Machim strandde samen met zijn geliefde Anne op Madeira. Ze waren hun vaderland ontvlucht omdat de adellijke familie van Anne de romance tussen haar en de zeeman niet toestond. Madeira werd het eindpunt, want Anne stierf aan heimwee en Machim daarna aan een gebroken hart. De tweede grootste stad(je) van Madeira heet Machico, omdat hier Robert Machim en Anne aan land kwamen.
En natuurlijk niet te vergeten welke bekende personen er zijn geweest of zelfs geboren. Om er maar een paar te noemen: Christoffel Columbus, Winston Churchill, keizerin Sisi van Oostenrijk, Karel I van Oostenrijk, Roger Moore (acteur, speelde o.a. als James Bond) en Cristiano Ronaldo (stervoetballer van Real Madrid).

Tot slot nog wat leestips: specifieke titels over Madeira weet ik niet, maar wat ik kan aanraden zijn de volgende onderwerpen: botanische tuinen van Madeira, de ontdekkingsreizen van Portugal, Hendrik de Zeevaarder (Portugese initiator van verschillende ontdekkingsreizen in de 16e eeuw). Lees van Cees Nooteboom het boek ‘Een avond in Isfahan’ verhalen over verschillende landen die Cees aandeed, waaronder Madeira. En om helemaal in Portugese sfeer te komen; luister naar fado muziek van onder andere fadozangeres Cristina Branco, of speciaal voor Madeira: Santana: Música tradicional da Madeira!"

***

Als dat allemaal niet aanlokkelijk klinkt! Een paar snelle beslissers kunnen nog mee, klik hier. 

uitbreiding!

Liva Pijl

Op 19-10-2012 zag Liva Pijl het levenslicht. De dankbare en blijde ouders zijn Hemma en Arnold. De reislustige Avanta-familie bestaat nu uit 15 personen. Of Liva ook reislustig is, moet nog blijken maar voorlopig blijft ze lekker thuis. Vermoedelijk stapt ze eerder in het vliegtuig dan op een surfplankje... http://www.zuidwest9.nl/

Ontelbaar - de zandcollectie van Ies Sr.

Een zandcollectie?! Waarom zou iemand die in de meest exotische oorden komt niets anders als aandenken meenemen dan een zakje zand? Dat is inderdaad een ongebruikelijk souvenir. Douane-beambten in Australië waren er dan ook van overtuigd dat het zakje in de rugzak van Ies Sr. verdovende middelen bevatte en haalden de drugshond erbij. Die had er echter niet de minste belangstelling voor en er zat niets anders op dan het verhaal van de collectie maar te geloven en hem verder te laten reizen...

de collectie in de vitrinekast

Wie naar de trap loopt in de lange gang van Dam 69 komt langs de vitrinekast met de gestaag groeiende collectie. Ies Sr. verzamelt nog maar sinds een paar jaar zand, anders had er wel een complete kamer mee gevuld kunnen worden. Inmiddels wordt het zand tentoongesteld in kleinere glaasjes, want Ies is reislustig en hij sleept van iedere bestemming een zak zand mee!

de lichtste (Bermuda) en de donkerste (Tahiti)

En als je dacht dat het een saaie verzameling is, heb je het mis. Het zand in zeeën en woestijnen heeft niet overal ter wereld dezelfde onbestemde zandkleur, integendeel. Het zand in de Kalahari is bruin, in Wadi Rum is het steenrood. Aan de Ierse kust vind je lichtgrijs zand, net als aan de kust van Guernsey. Op de stranden van Bonaire loop je over wit met roze zand. Op Fuerteventura liggen lagen zwart en beige zand over elkaar, het zwarte zand is vulkanisch (net als het zwarte zand van Tahiti hierboven).

van het strand in Oostkapelle waar sinds jaar en dag het familiebadhokje staat

Zo zie je maar dat zelfs in zoiets 'gewoons' als zand de verscheidenheid van de schepping zichtbaar is. Dus ben je op de Dam, voor een reünie bijvoorbeeld? Kijk dan eens in de kast en verbaas je over hoe boeiend zand kan zijn!

Wadi Rum

Heb jij ook een collectie souvenirs? Laat het ons weten, we zijn benieuwd! avantareizen.blogspot(at)hotmail(dot)com

Het Avantateam op Fuerteventura

Van links naar rechts: Hemma, Elzi, Daan, Maty en Ies Sr.

Vorige week was bijna de hele Avantafamilie op Fuerteventura, één van de Canarische eilanden. Samen met familie Verloop, waarmee wij heel Europa bekampeerd hebben, hadden we een oergezellige week. En heel wat beter weer dan hier in Nederland!

De prachtige kust - en geen toerist te bekennen.

De Canarische eilanden zijn een geliefde toeristische bestemming, maar grote delen van dit eiland zijn te ruig en onherbergzaam om aantrekkelijk te zijn voor de massa. Hier kun je schitterende wandeltochten maken en ongestoord wildkamperen. Wie weet staat Fuerteventura in de toekomst in ons reisaanbod - we kunnen het zeker aanraden! Wij hebben er in ieder geval genoeg energie opgedaan om alles te regelen voor het komende reisseizoen, dat weer druk en avontuurlijk belooft te worden. We hebben er zin in!

Ga je mee naar Kaapverdië? (fotoverslag)

Kaapverdië, een eilandengroep voor de kust van West-Afrika, zet haar deuren wijd open voor toeristen...
(Klik op de foto's voor een groter formaat)

Het eiland Sal heeft brede stranden en biedt de ideale omstandigheden voor zonliefhebbers en kite- en windsurfers. Hier worden uit alle macht resorts en appartementen uit de grond gestampt. Tot op heden blijft het resultaat achter bij de verwachtingen, veel van de splinternieuwe complexen staan leeg.

Omdat Sal reizigers verder niet veel te bieden heeft, nemen we binnenlandse vluchten naar andere eilanden, o.m. Sao Vicente, waar we in Mindelo de vis- en groentemarkt bezoeken.

Een van de vele straathandeltjes in Mindelo, Sao Vicente.

Vismarkt. De koppen, vinnen en schubben vliegen in het rond (check de darmen daar in dat hoekje). Niets wordt gekoeld, de moten verse vis staan in emmers op de grond, vliegen zoemen er in trage rondjes omheen. Tegen het middaguur, vóór het te warm wordt, is de markt weer opgebroken.

Kindjes spelen op de met schubben bezaaide vloer van de vismarkt.

We maakten een wandeltocht naar de kraters op Fogo. De laatste uitbarsting was in 1995. Hoe dichter je bij de kraters komt, hoe beter je de zwavellucht ruikt. Een opgegraven steen is zo heet, dat je je handen eraan brandt.

Ribeira op Sao Antao met een pastelkleurig dorpje en terrasbebouwing tegen de hellingen.

Van een welstandscommissie hebben ze nog nooit gehoord op Kaapverdië. Gelukkig maar.

Een vruchtbare ribeira op Sao Antao.

Sao Vicente

Schoolkinderen in een aluguer (collectieve taxi, het openbaar vervoer op Kaapverdië)

Ezeltjes dragen water naar de terrassen op de hellingen.

Adembenemend uitzicht tijdens een wandeling op Sao Antao. Klik op de foto om het slingerpad dat we volgden beter te zien.
***
We hebben erg genoten van deze reis naar de Kaapverdische eilanden. Het leuke is dat ieder eiland weer anders is. De bevolking is vriendelijk en bescheiden. Lange afstanden rijden hoeft niet, simpelweg omdat die er niet zijn. Je hebt geen last van jetlag, omdat er maar een tijdverschil van 1-2 uur is. Alles bij elkaar is dit een ideale reisbestemming, die je in de toekomst zeker in ons reisaanbod zult zien!