Ik ga op reis en neem mee…IV: een zakmes

Ligt voor de hand misschien, maar kampeerders blijken een zakmes toch vaak te vergeten. En dat terwijl een zakmes heel multifunctioneel is. Want naast het snijden van een brood kun je er ook een blik mee openen, je nagels mee knippen en een appel mee schillen.

En eenmaal op reis zijn er altijd wel situaties waar je je zakmes in eerste instantie niet voor had meegenomen, maar waar het wel heel handig blijkt te zijn. Bijvoorbeeld als er een stuk touw afgesneden moet worden voor een waslijn of als er een splinter verwijderd moet worden.

H.

favoriete foto 2010 - nr. 2

De favoriete Avanta 2010-reisfoto van Arianne van de Beek:

"Deze foto is genomen tijdens de India-reis in februari 2010. En ik vind hem gewoon heel erg mooi!"

Wil jij ook kans maken op een kortingsbon van € 20,- voor je volgende Avanta-avontuur? Stuur dan je favoriete Avanta 2010-foto met een korte omschrijving naar daanelzi(@)hotmail(.)com. Als jouw foto geplaatst wordt op dit weblog, ontvang je de bon vanzelf.

favoriete foto 2010 - nr. 1

De favoriete Avanta 2010 - foto van Ewout van Meeuwen:

"Dit jaar ben ik met Gerhold meegeweest naar de Balkan, Turkije en Syrië. Erg gave reis, veel gezien en meegemaakt!

De foto is genomen op de grens van Montenegro en Kosovo. Op de kaart stond dat we deze route moesten nemen voor de grensovergang, dus dat deden we dan maar. Later bleek dat de grensovergang al een tijdje dicht was, maar natuurlijk niet voor Avanta! Met elkaar hebben we de blokkade weten te omzeilen en zijn we Kosovo binnengekomen, erg gaaf!
De foto geeft voor mij het Avanta-gevoel weer: lekker scheuren over onofficiële wegen door een prachtig natuurgebied met unieke busjes!"

“De gastvrijheid is me het meest bijgebleven”

Twee Avantagangers over hun avonturen in Marokko

Begin augustus waren maar liefst 250 Avantagangers op reis. Onder hen waren ook Joke van de Beek en Bart Verweij. Samen met zeven anderen trokken zij negen dagen door Noord-Marokko. Een greep uit hun avonturen: wandelen door cederbossen vol met apen, wildkamperen aan een prachtig helder meer, verdwalen in oneindige medina’s, op de thee bij een Berberfamilie en stalkende drugsdealers in het Rifgebergte.
Op de terugvlucht naar Amsterdam maken ze duidelijk waarom eigenlijk iedereen eens een bezoek aan Marokko zou moeten brengen.

De reisgids stond bol van de bestemmingen. Waarom werd het Marokko? Joke: “Ik zocht een reis die niet te lang
was en het land en de natuur trokken mij wel. Het is relatief dichtbij en toch een heel andere cultuur.”

Wat waren jullie verwachtingen?
Bart: “Gewoon een reis in Avanta-stijl”

Wat is jullie het meest bijgebleven?
Joke: “De lekke banden, haha!”
Bart: “De eerste avond in de stad Larache. Ineens zit je in zo’n andere wereld. We kwamen daar ’s avonds laat aan en het was daar zo’n enorme chaos. Het hotelletje waar we sliepen was ontzettend gaar en het ene na het andere bed zakte door. Dat heeft wel wat. De mensen deden heel veel moeite voor ons en dat is eigenlijk in heel Marokko zo. Iedereen is heel gastvrij. Als ik over een jaar terugdenk aan deze reis is dat het eerste wat in me opkomt, de gastvrijheid.”
Joke: “We hebben ruim de tijd genomen voor Fes, een ontzettend mooie en gezellige stad. Maar we zijn ook op het platteland geweest waar we werden uitgenodigd om thee te komen drinken bij een Berberfamilie. Ver weg van de toeristen. Weer heel anders is het leven van de mensen in het rifgebergte. Bijna iedereen leeft daar van het verbouwen van wiet. Daar heb ik me wel over verbaast.”

Minder leuk?
Bart: “Lastige vraag. Sommige dingen waren op het moment zelf niet leuk, maar achteraf kan je daar weer wel om lachen. Zoals het gestress voor de boot naar Spanje omdat we vanaf daar weer naar huis vlogen. Maar het was eigenlijk ook wel lachen om in oude, gare taxi’s door de bergen te scheuren.”
Joke: “Ja die grensovergang. Dat was te heet, te lang en doffe ellende:-)”

Waarom kiezen jullie niet voor zon, zee, strand – vakanties?
Bart: “Ik kan niet zo lang stilzitten. Ik vind het leuker om veel van een land te zien en de niet-toeristische route te nemen. Dan beleef je ook veel meer. En ik vind wildkamperen geweldig. Buiten slapen en vanuit je slaapzak naar de sterrenhemel kijken…En zon zagen we deze vakantie toch wel.”
Joke: “Op deze manier beleef je veel meer. En doordat je alles samen met de groep doet, beleef je het ook echt samen. Bovendien heb ik van deze vakantie ook nog wat opgestoken.”

Zoals wat bijvoorbeeld?
Joke: “Mijn blik is breder geworden. Ik ben me nu meer bewust van hoe de bevolking daar leeft in tegenstelling tot wat ik zelf allemaal heb. Je komt heel dicht bij de cultuur.”
Bart: “Je kennis wordt breder. Je leert waar dingen vandaan komen en je leert met mensen in een andere cultuur omgaan.”
Joke: “En je leert onderhandelen en banden verwisselen!”

Hoe zou je deze reis samenvatten?
Joke: “Het was echt een leuke en gezellige reis! Het was een goede combinatie van dingen doen en relaxen. Ondanks dat het maar 9 dagen waren, hebben we echt de tijd genomen voor dingen. We hebben heel veel gezien van het land en van de cultuur. Maar het ging helaas wel snel voorbij.”

Wil je ook naar Marokko? Op 10 september kun je mee met reisleider Albert Hol.

H.

Foto's van Elselien van Belzen en Alinde Lichtendonk

Polar Bear Garden

In 1867, kort na de Civil War, kocht de VS het huidige Alaska van Rusland, voor $ 7,2 miljoen. Alhoewel dat ook in die tijd niet als een enorm groot bedrag werd beschouwd voor zo'n enorme lap grond, vonden critici het toch weggegooid geld. In Alaska was niet veel meer te vinden dan ijsberen en sneeuw - het was een ijsberentuin, een 'icebox'. Nu zat de VS ook nog eens met de oorspronkelijke bevolking opgescheept. Die zouden de staat veel meer gaan kosten dan de ijsberen en de sneeuw ooit op zouden brengen.

Nauwelijks dertig jaar later werden in Alaska olie en goud ontdekt. Nu levert deze versmaadde aankoop iedere paar minuten zijn aankoopbedrag op. Geen Amerikaan die Alaska nog een miskoop vindt, ook al ligt buurland Canada ertussen.



Economisch interessant of niet, voor avonturiers is Alaska een droombestemming. Dunbevolkt, rijk aan wild en een schitterend landschap. Avanta komt er graag, liefst in het najaar als de naderende herfst de flora van rijke kleuren voorziet en de fauna decimeert (alle muggen en mitches leggen het loodje).

Ook dit najaar gaan we weer. We hebben mooie plannen om zoveel mogelijk van Alaska te zien en te ervaren. Kanoën over rivieren die zich bruisend door de wildernis slingeren, zelf een zalm aan de haak slaan misschien, een gletsjer van dichtbij bekijken, fietsen door Anchorage, wandeltochten door het herfstlandschap maken, wild zoals elanden, wolven en ijsberen in het vizier zien te krijgen... 's Avonds slaan we onze tenten op op één van de campsites, waar basic voorzieningen aanwezig zijn. We koken ons avondeten op een simpel gasstelletje en eten rond het kampvuur.

Een beter begin van de herfst is nauwelijks denkbaar! Het goede nieuws is dat jij ook nog mee kunt - meld je dan wel zo snel mogelijk aan.

Lees hier een reisverslag van Avanta in Alaska 2008.

E. (I'm one of the happy few die (een deel van) deze reis gaan maken :) !)

zomer 2010

typisch Avanta-tafereel

Zomer 2010 is in volle gang. Op de Dam in Middelburg is het een komen en gaan van reisleiders en deelnemers. Reizen vertrekken of komen alweer terug. We zien verwachtingsvolle gezichten, en gezichten die stralen van enthousiasme. Bergen tenten en boodschappen stapelen zich op in de schuur, om vervolgens overgeladen te worden in busjes en aanhangwagens. Een paar weken later rijden ze het terrein weer op - de voertuigen modderig, de kratten leeg, de tenten verfomfaaid. Getuigen van een intensieve tijd vol actie, avontuur en plezier. Zo zien we het graag!

Ben je net terug? We horen graag van je hoe het was!

Vertrekt je reis binnenkort? Een hele mooie reis gewenst!

Hartelijke groet,

het Avanta-team

Foto gemaakt door deelnemer Gerrit de Vree, Zuid-Afrika voorjaar 2010.

Ik ga op reis en neem mee…III: een hoofdlamp

We hebben al eerder een blog geplaatst over een zaklamp, maar zaklampen zijn dan ook heel belangrijk tijdens Avantareizen. In de ruige natuur is nu eenmaal geen elektriciteit en het geluk dat je onder een prachtig verlichte sterrenhemel slaapt heb je helaas niet altijd.



Mijnwerkers zetten zo’n lamp niet voor niets op hun hoofd; op die manier heb je je handen vrij en heb je licht in de richting waar je kijkt. Dat is handig als je met je handen vol je tent aan het zoeken bent, tijdens een nachtelijk ‘toiletbezoek’ of als je ’s avonds in je tent nog iets wilt lezen bijvoorbeeld. Dankzij led-lampjes schijnen hoofdlampen steeds feller en verder.
Hoofdlampen zijn er in alle prijsklassen, van €5,- tot wel €80,-.